• Google+ icon
  • Facebook icon
  • Twitter icon
  • You Tube icon

    Search  

Learn Anand Sahib









Play, read, listen and learn with the full length audio.









ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੩ ਅਨੰਦੁ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਅਨੰਦੁ ਭਇਆ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥
ਸਤਿਗੁਰੁ ਤ ਪਾਇਆ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਮਨਿ ਵਜੀਆ ਵਾਧਾਈਆ ॥
ਰਾਗ ਰਤਨ ਪਰਵਾਰ ਪਰੀਆ ਸਬਦ ਗਾਵਣ ਆਈਆ ॥
ਸਬਦੋ ਤ ਗਾਵਹੁ ਹਰੀ ਕੇਰਾ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਵਸਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅਨੰਦੁ ਹੋਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੧॥

Raāmkalī Mėhlā 3 Ananḏ Ik▫Oaʼnkār Saṯgur Prasaāḏh. ||
Anand bẖa▫i▫ā merī mā▫e saṯgurū mai pā▫i▫ā. ||
Saṯgur ṯa pā▫i▫ā sahj seṯī man vajī▫ā vāḏẖā▫ī▫ā. ||
Rāg raṯan parvār parī▫ā sabaḏ gāvaṇ ā▫ī▫ā. ||
Sabḏo ṯa gāvhu harī kerā man jinī vasā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak anand ho▫ā saṯgurū mai pā▫i▫ā. ||1||




ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥
ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਰਹੁ ਤੂ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਦੂਖ ਸਭਿ ਵਿਸਾਰਣਾ ॥
ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਓਹੁ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਣਾ ॥
ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਸਮਰਥੁ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥੨॥

Ėae man meri▫ā ṯū saḏā rahu har nāle. ||
Har nāl rahu ṯū man mere ḏūkẖ sabẖ visārṇā. ||
Angīkār oh kare ṯerā kāraj sabẖ savārṇā. ||
Sabẖnā galā samrath su▫āmī so ki▫o manhu visāre. ||
Kahai Nānak man mere saḏā rahu har nāle. ||2||




ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬਾ ਕਿਆ ਨਾਹੀ ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥
ਘਰਿ ਤ ਤੇਰੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਪਾਵਏ ॥
ਸਦਾ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਤੇਰੀ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਵਏ ॥
ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਘਨੇਰੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕਿਆ ਨਾਹੀ ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥੩॥

Sācẖe sāhibā ki▫ā nāhī gẖar ṯerai. ||
Gẖar ṯa ṯerai sabẖ kicẖẖ hai jis ḏėh so pāv▫e. ||
Saḏā sifaṯ salāh ṯerī nām man vasāva▫e. ||
Nām jin kai man vasi▫ā vāje sabaḏ gẖanere. ||
Kahai Nānak sacẖe sāhib ki▫ā nāhī gẖar ṯerai. ||3||




ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥
ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਮੇਰਾ ਜਿਨਿ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥
ਕਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖ ਮਨਿ ਆਇ ਵਸਿਆ ਜਿਨਿ ਇਛਾ ਸਭਿ ਪੁਜਾਈਆ ॥
ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਗੁਰੂ ਵਿਟਹੁ ਜਿਸ ਦੀਆ ਏਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਬਦਿ ਧਰਹੁ ਪਿਆਰੋ ॥
ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥੪॥

Sācẖā nām merā āḏẖāro. ||
Sācẖ nām aḏẖār merā jin bẖukẖā sabẖ gavā▫ī▫ā. ||
Kar sāʼnṯ sukẖ man ā▫e vasi▫ā jin icẖẖā sabẖ pujā▫ī▫ā. ||
Saḏā kurbāṇ kīṯā gurū vitahu jis ḏī▫ā ehi vaḏi▫ā▫ī▫ā. ||
Kahai Nānak suṇhu sanṯahu sabaḏ ḏẖarahu pi▫āro. ||
Sācẖā nām merā āḏẖāro. ||4||




ਵਾਜੇ ਪੰਚ ਸਬਦ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ॥
ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ਸਬਦ ਵਾਜੇ ਕਲਾ ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਧਾਰੀਆ ॥
ਪੰਚ ਦੂਤ ਤੁਧੁ ਵਸਿ ਕੀਤੇ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿਆ ॥
ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਤੁਧੁ ਜਿਨ ਕਉ ਸਿ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਕੈ ਲਾਗੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਤਹ ਸੁਖੁ ਹੋਆ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ॥੫॥

Vāje pancẖ sabaḏ ṯiṯ gẖar sabẖāgai. ||
Gẖar sabẖāgai sabaḏ vāje kalā jiṯ gẖar ḏẖārī▫ā. ||
Pancẖ ḏūṯ ṯuḏẖ vas kīṯe kāl kantak māri▫ā. ||
Ḏẖur karam pā▫i▫ā ṯuḏẖ jin ka▫o sė nām har kai lāge. ||
Kahai Nānak ṯah sukẖ ho▫ā ṯiṯ gẖar anhaḏ vāje. ||5||




ਸਾਚੀ ਲਿਵੈ ਬਿਨੁ ਦੇਹ ਨਿਮਾਣੀ ॥
ਦੇਹ ਨਿਮਾਣੀ ਲਿਵੈ ਬਾਝਹੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰੀਆ ॥
ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਸਮਰਥ ਕੋਇ ਨਾਹੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਬਨਵਾਰੀਆ ॥
ਏਸ ਨਉ ਹੋਰੁ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ਸਬਦਿ ਲਾਗਿ ਸਵਾਰੀਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਲਿਵੈ ਬਾਝਹੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰੀਆ ॥੬॥

Sācẖī livai bin ḏeh nimāṇī. ||
Ḏeh nimāṇī livai bājẖahu ki▫ā kare vecẖārī▫ā. ||
Ŧuḏẖ bājẖ samrath ko▫e nāhī kirpā kar banvārī▫ā. ||
Ės na▫o hor thā▫o nāhī sabaḏ lāg savārī▫ā. ||
Kahai Nānak livai bājẖahu ki▫ā kare vecẖārī▫ā. ||6||




ਆਨੰਦੁ ਆਨੰਦੁ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਆਨੰਦੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ॥
ਜਾਣਿਆ ਆਨੰਦੁ ਸਦਾ ਗੁਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟੇ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਿਆ ॥
ਅੰਦਰਹੁ ਜਿਨ ਕਾ ਮੋਹੁ ਤੁਟਾ ਤਿਨ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਚੈ ਸਵਾਰਿਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹੁ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਆਨੰਦੁ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ॥੭॥

Ānanḏ ānanḏ sabẖ ko kahai ānanḏ gurū ṯe jāṇi▫ā. ||
Jāṇi▫ā ānanḏ saḏā gur ṯe kirpā kare pi▫āri▫ā. ||
Kar kirpā kilvikẖ kate gi▫ān anjan sāri▫ā. ||
Anḏrahu jin kā moh ṯutā ṯin kā sabaḏ sacẖai savāri▫ā. ||
Kahai Nānak ehu anand hai ānanḏ gur ṯe jāṇi▫ā. ||7||




ਬਾਬਾ ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥
ਪਾਵੈ ਤ ਸੋ ਜਨੁ ਦੇਹਿ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਰਿ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਵੇਚਾਰਿਆ ॥
ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਫਿਰਹਿ ਦਹ ਦਿਸਿ ਇਕਿ ਨਾਮਿ ਲਾਗਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਭਇਆ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਨਾ ਭਾਣਾ ਭਾਵਏ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵਏ ॥੮॥

Bābā jis ṯū ḏėh so▫ī jan pāvai. ||
Pāvai ṯa so jan ḏėh jis no hor ki▫ā karahi vecẖāri▫ā. ||
Ik bẖaram bẖūle firėh ḏah ḏis ik nām lāg savāri▫ā. ||
Gur parsādī man bẖa▫i▫ā nirmal jinā bẖāṇā bẖāv▫e. ||
Kahai Nānak jis ḏėh pi▫āre so▫ī jan pāv▫e. ||8||




ਆਵਹੁ ਸੰਤ ਪਿਆਰਿਹੋ ਅਕਥ ਕੀ ਕਰਹ ਕਹਾਣੀ ॥
ਕਰਹ ਕਹਾਣੀ ਅਕਥ ਕੇਰੀ ਕਿਤੁ ਦੁਆਰੈ ਪਾਈਐ ॥
ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਸਉਪਿ ਗੁਰ ਕਉ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਪਾਈਐ ॥
ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿਹੁ ਗੁਰੂ ਕੇਰਾ ਗਾਵਹੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਕਥਿਹੁ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੯॥

Āvhu sanṯ pi▫āriho akath kī karah kahāṇī. ||
Karah kahāṇī akath kerī kiṯ ḏu▫ārai pā▫ī▫ai. ||
Ŧan man ḏẖan sabẖ sa▫up gur ka▫o hukam mani▫ai pā▫ī▫ai. ||
Hukam mannihu gurū kerā gāvhu sacẖī baṇī. ||
Kahai Nānak suṇhu sanṯahu kathihu akath kahāṇī. ||9||




ਏ ਮਨ ਚੰਚਲਾ ਚਤੁਰਾਈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ਚਤੁਰਾਈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਿਨੈ ਤੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨ ਮੇਰਿਆ ॥
ਏਹ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਏਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
ਮਾਇਆ ਤ ਮੋਹਣੀ ਤਿਨੈ ਕੀਤੀ ਜਿਨਿ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਆ ॥
ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮਨ ਚੰਚਲ ਚਤੁਰਾਈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੦॥

Ėae man cẖancẖlā cẖaṯurā▫ī kinai na pā▫i▫ā. ||
Cẖaṯurā▫ī na pā▫i▫ā kinai ṯū suṇ man meri▫ā. ||
Ėh mā▫i▫ā mohṇī jin eṯ bẖaram bẖulā▫i▫ā. ||
Mā▫i▫ā ṯa mohṇī ṯinai kīṯī jin ṯẖag▫ulī pā▫ī▫ā. ||
Kurbāṇ kīṯā ṯisai vitahu jin moh mīṯẖā lā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak man cẖancẖal cẖaṯurā▫ī kinai na pā▫i▫ā. ||10||




ਏ ਮਨ ਪਿਆਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥
ਏਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਤੂ ਜਿ ਦੇਖਦਾ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਨਾਲੇ ॥
ਸਾਥਿ ਤੇਰੈ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥
ਐਸਾ ਕੰਮੁ ਮੂਲੇ ਨ ਕੀਚੈ ਜਿਤੁ ਅੰਤਿ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿ ਤੂ ਹੋਵੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮਨ ਪਿਆਰੇ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੧੧॥

Ėae man pi▫āri▫ā ṯū saḏā sacẖ samāle. ||
Ėhu kutamb ṯū jė ḏekẖ▫ḏā cẖalai nāhī ṯerai nāle. ||
Sāth ṯerai cẖalai nāhī ṯis nāl ki▫o cẖiṯ lā▫ī▫ai. ||
Aisā kamm mūle na kīcẖai jiṯ anṯ pacẖẖoṯā▫ī▫ai. ||
Saṯgurū kā upḏes suṇ ṯū hovai ṯerai nāle. ||
Kahai Nānak man pi▫āre ṯū saḏā sacẖ samāle. ||11||




ਅਗਮ ਅਗੋਚਰਾ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ਅੰਤੋ ਨ ਪਾਇਆ ਕਿਨੈ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਤੂ ਜਾਣਹੇ ॥
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਖੇਲੁ ਤੇਰਾ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣਏ ॥
ਆਖਹਿ ਤ ਵੇਖਹਿ ਸਭੁ ਤੂਹੈ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਦਾ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥

Agam agocẖarā ṯerā anṯ na pā▫i▫ā. ||
Anṯo na pā▫i▫ā kinai ṯerā āpṇā āp ṯū jāṇhe. ||
Jī▫a janṯ sabẖ kẖel ṯerā ki▫ā ko ākẖ vakẖāṇa▫e. ||
Ākẖahi ṯa vekẖėh sabẖ ṯūhai jin jagaṯ upā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak ṯū saḏā agamm hai ṯerā anṯ na pā▫i▫ā. ||12||




ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੋਜਦੇ ਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥
ਪਾਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਨੀ ਸਚਾ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਏ ਇਕਿ ਵੇਖਿ ਪਰਸਣਿ ਆਇਆ ॥
ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੂਕਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਤੁਠਾ ਤਿਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥

Sur nar mun jan amriṯ kẖojḏe so amriṯ gur ṯe pā▫i▫ā. ||
Pā▫i▫ā amriṯ gur kirpā kīnī sacẖā man vasā▫i▫ā. ||
Jī▫a janṯ sabẖ ṯuḏẖ upā▫e ik vekẖ parsaṇ ā▫i▫ā. ||
Lab lobẖ ahaʼnkār cẖūkā saṯgurū bẖalā bẖā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak jis no āp ṯuṯẖā ṯin amriṯ gur ṯe pā▫i▫ā. ||13||




ਭਗਤਾ ਕੀ ਚਾਲ ਨਿਰਾਲੀ ॥
ਚਾਲਾ ਨਿਰਾਲੀ ਭਗਤਾਹ ਕੇਰੀ ਬਿਖਮ ਮਾਰਗਿ ਚਲਣਾ ॥
ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਤਜਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਨਾਹੀ ਬੋਲਣਾ ॥
ਖੰਨਿਅਹੁ ਤਿਖੀ ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਏਤੁ ਮਾਰਗਿ ਜਾਣਾ ॥
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਤਜਿਆ ਹਰਿ ਵਾਸਨਾ ਸਮਾਣੀ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚਾਲ ਭਗਤਾ ਜੁਗਹੁ ਜੁਗੁ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧੪॥

Bẖagṯā kī cẖāl nirālī. ||
Cẖālā nirālī bẖagṯāh kerī bikẖam mārag cẖalṇā. ||
Lab lobẖ ahaʼnkār ṯaj ṯarisnā bahuṯ nāhī bolṇā. ||
Kẖanni▫ahu ṯikẖī vālahu nikī eṯ mārag jāṇā. ||
Gur parsādī jinī āp ṯaji▫ā har vāsnā samāṇī. ||
Kahai Nānak cẖāl bẖagṯā jugahu jug nirālī. ||14||




ਜਿਉ ਤੂ ਚਲਾਇਹਿ ਤਿਵ ਚਲਹ ਸੁਆਮੀ ਹੋਰੁ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ॥
ਜਿਵ ਤੂ ਚਲਾਇਹਿ ਤਿਵੈ ਚਲਹ ਜਿਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵਹੇ ॥
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਨ ਨਾਮਿ ਲਾਇਹਿ ਸਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੇ ॥
ਜਿਸ ਨੋ ਕਥਾ ਸੁਣਾਇਹਿ ਆਪਣੀ ਸਿ ਗੁਰਦੁਆਰੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹੇ ॥੧੫॥

Ji▫o ṯū cẖalā▫ihi ṯiv cẖalah su▫āmī hor ki▫ā jāṇā guṇ ṯere. ||
Jiv ṯū cẖalā▫ihi ṯivai cẖalah jinā mārag pāvhe. ||
Kar kirpā jin nām lā▫ihi sė har har saḏā ḏẖi▫āvhe. ||
Jis no kathā suṇā▫ihi āpṇī sė gurḏu▫ārai sukẖ pāvhe. ||
Kahai Nānak sacẖe sāhib ji▫o bẖāvai ṯivai cẖalāvahe. ||15||




ਏਹੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਬਦੁ ਸੁਹਾਵਾ ॥
ਸਬਦੋ ਸੁਹਾਵਾ ਸਦਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਇਆ ॥
ਏਹੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮੰਨਿ ਵਸਿਆ ਜਿਨ ਧੁਰਹੁ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ॥
ਇਕਿ ਫਿਰਹਿ ਘਨੇਰੇ ਕਰਹਿ ਗਲਾ ਗਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਬਦੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਇਆ ॥੧੬॥

Ėhu sohilā sabaḏ suhāvā. ||
Sabḏo suhāvā saḏā sohilā saṯgurū suṇā▫i▫ā. ||
Ėhu ṯin kai man vasi▫ā jin ḏẖarahu likẖi▫ā ā▫i▫ā. ||
Ik firėh gẖanere karahi galā galī kinai na pā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak sabaḏ sohilā saṯgurū suṇā▫i▫ā. ||16||




ਪਵਿਤੁ ਹੋਏ ਸੇ ਜਨਾ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥
ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਪਵਿਤੁ ਹੋਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥
ਪਵਿਤੁ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਪਵਿਤੁ ਸੰਗਤਿ ਸਬਾਈਆ ॥
ਕਹਦੇ ਪਵਿਤੁ ਸੁਣਦੇ ਪਵਿਤੁ ਸੇ ਪਵਿਤੁ ਜਿਨੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੇ ਪਵਿਤੁ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੧੭॥

Paviṯ ho▫e se janā jinī har ḏẖi▫ā▫i▫ā. ||
Har ḏẖi▫ā▫i▫ā paviṯ ho▫e gurmukẖ jinī ḏẖi▫ā▫i▫ā. ||
Paviṯ māṯā piṯā kutamb sahiṯ si▫o paviṯ sangaṯ sabā▫ī▫ā. ||
Kahḏe paviṯ suṇḏe paviṯ se paviṯ jinī man vasā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak se paviṯ jinī gurmukẖ har har ḏẖi▫ā▫i▫ā. ||17||




ਕਰਮੀ ਸਹਜੁ ਨ ਊਪਜੈ ਵਿਣੁ ਸਹਜੈ ਸਹਸਾ ਨ ਜਾਇ ॥
ਨਹ ਜਾਇ ਸਹਸਾ ਕਿਤੈ ਸੰਜਮਿ ਰਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥
ਸਹਸੈ ਜੀਉ ਮਲੀਣੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਧੋਤਾ ਜਾਏ ॥
ਮੰਨੁ ਧੋਵਹੁ ਸਬਦਿ ਲਾਗਹੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਉਪਜੈ ਇਹੁ ਸਹਸਾ ਇਵ ਜਾਇ ॥੧੮॥

Karmī sahj na ūpjai viṇ sahjai sahsā na jā▫e. ||
Nah jā▫e sahsā kiṯai sanjam rahe karam kamā▫e. ||
Sahsai jī▫o malīṇ hai kiṯ sanjam ḏẖoṯā jā▫e. ||
Man ḏẖovahu sabaḏ lāgahu har si▫o rahhu cẖiṯ lā▫e. ||
Kahai Nānak gur parsādī sahj upjai ih sahsā iv jā▫e. ||18||




ਜੀਅਹੁ ਮੈਲੇ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥
ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਤ ਮੈਲੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ॥
ਏਹ ਤਿਸਨਾ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਲਗਾ ਮਰਣੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
ਵੇਦਾ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਉਤਮੁ ਸੋ ਸੁਣਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਹਿ ਜਿਉ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਸਚੁ ਤਜਿਆ ਕੂੜੇ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ॥੧੯॥

Jī▫ahu maile bāhrahu nirmal. ||
Bāhrahu nirmal jī▫ahu ṯa maile ṯinī janam jū▫ai hāri▫ā. ||
Ėh ṯisnā vadā rog lagā maraṇ manhu visāri▫ā. ||
Veḏā mėh nām uṯam so suṇėh nāhī firėh ji▫o beṯāli▫ā. ||
Kahai Nānak jin sacẖ ṯaji▫ā kūṛe lāge ṯinī janam jū▫ai hāri▫ā. ||19||




ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥
ਬਾਹਰਹੁ ਤ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਰਣੀ ਕਮਾਣੀ ॥
ਕੂੜ ਕੀ ਸੋਇ ਪਹੁਚੈ ਨਾਹੀ ਮਨਸਾ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥
ਜਨਮੁ ਰਤਨੁ ਜਿਨੀ ਖਟਿਆ ਭਲੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਮੰਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥੨੦॥

Jī▫ahu nirmal bāhrahu nirmal. ||
Bāhrahu ṯa nirmal jī▫ahu nirmal saṯgur ṯe karṇī kamāṇī. ||
Kūṛ kī so▫e pahucẖai nāhī mansā sacẖ samāṇī. ||
Janam raṯan jinī kẖati▫ā bẖale se vaṇjāre. ||
Kahai Nānak jin man nirmal saḏā rahėh gur nāle. ||20||




ਜੇ ਕੋ ਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਸੇਤੀ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ॥
ਹੋਵੈ ਤ ਸਨਮੁਖੁ ਸਿਖੁ ਕੋਈ ਜੀਅਹੁ ਰਹੈ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥
ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਧਿਆਏ ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਸਮਾਲੇ ॥
ਆਪੁ ਛਡਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਪਰਣੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਏ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸੋ ਸਿਖੁ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਏ ॥੨੧॥

Je ko sikẖ gurū seṯī sanmukẖ hovai. ||
Hovai ṯa sanmukẖ sikẖ ko▫ī jī▫ahu rahai gur nāle. ||
Gur ke cẖaran hirḏai ḏẖi▫ā▫e anṯar āṯmai samāle. ||
Āp cẖẖad saḏā rahai parṇai gur bin avar na jāṇai ko▫e. ||
Kahai Nānak suṇhu sanṯahu so sikẖ sanmukẖ ho▫e. ||21||




ਜੇ ਕੋ ਗੁਰ ਤੇ ਵੇਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ॥
ਪਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਰ ਥੈ ਕੋਈ ਪੁਛਹੁ ਬਿਬੇਕੀਆ ਜਾਏ ॥
ਅਨੇਕ ਜੂਨੀ ਭਰਮਿ ਆਵੈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਏ ॥
ਫਿਰਿ ਮੁਕਤਿ ਪਾਏ ਲਾਗਿ ਚਰਣੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਵੀਚਾਰਿ ਦੇਖਹੁ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਏ ॥੨੨॥

Je ko gur ṯe vaimukẖ hovai bin saṯgur mukaṯ na pāvai. ||
Pāvai mukaṯ na hor thai ko▫ī pucẖẖahu bibekī▫ā jā▫e. ||
Anek jūnī bẖaram āvai viṇ saṯgur mukaṯ na pā▫e. ||
Fir mukaṯ pā▫e lāg cẖarṇī saṯgurū sabaḏ suṇā▫e. ||
Kahai Nānak vīcẖār ḏekẖhu viṇ saṯgur mukaṯ na pā▫e. ||22||




ਆਵਹੁ ਸਿਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇ ਪਿਆਰਿਹੋ ਗਾਵਹੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥
ਬਾਣੀ ਤ ਗਾਵਹੁ ਗੁਰੂ ਕੇਰੀ ਬਾਣੀਆ ਸਿਰਿ ਬਾਣੀ ॥
ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਹਿਰਦੈ ਤਿਨਾ ਸਮਾਣੀ ॥
ਪੀਵਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਜਪਿਹੁ ਸਾਰਿਗਪਾਣੀ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਗਾਵਹੁ ਏਹ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥੨੩॥

Āvhu sikẖ saṯgurū ke pi▫āriho gāvhu sacẖī baṇī. ||
Baṇī ṯa gāvhu gurū kerī bāṇī▫ā sir baṇī. ||
Jin ka▫o naḏar karam hovai hirḏai ṯinā samāṇī. ||
Pīvhu amriṯ saḏā rahhu har rang japihu sārigpāṇī. ||
Kahai Nānak saḏā gāvhu eh sacẖī baṇī. ||23||




ਸਤਿਗੁਰੂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਚੀ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥
ਬਾਣੀ ਤ ਕਚੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਬਾਝਹੁ ਹੋਰ ਕਚੀ ਬਾਣੀ ॥
ਕਹਦੇ ਕਚੇ ਸੁਣਦੇ ਕਚੇ ਕਚੀਂ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਕਰਹਿ ਰਸਨਾ ਕਹਿਆ ਕਛੂ ਨ ਜਾਣੀ ॥
ਚਿਤੁ ਜਿਨ ਕਾ ਹਿਰਿ ਲਇਆ ਮਾਇਆ ਬੋਲਨਿ ਪਏ ਰਵਾਣੀ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਬਾਝਹੁ ਹੋਰ ਕਚੀ ਬਾਣੀ ॥੨੪॥

Saṯgurū binā hor kacẖī hai baṇī. ||
Baṇī ṯa kacẖī saṯgurū bājẖahu hor kacẖī baṇī. ||
Kahḏe kacẖe suṇḏe kacẖe kacẖīʼn ākẖ vakẖāṇī. ||
Har har niṯ karahi rasnā kahi▫ā kacẖẖū na jāṇī. ||
Cẖiṯ jin kā hir la▫i▫ā mā▫i▫ā bolan pa▫e ravāṇī. ||
Kahai Nānak saṯgurū bājẖahu hor kacẖī baṇī. ||24||




ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਹੀਰੇ ਜਿਤੁ ਜੜਾਉ ॥
ਸਬਦੁ ਰਤਨੁ ਜਿਤੁ ਮੰਨੁ ਲਾਗਾ ਏਹੁ ਹੋਆ ਸਮਾਉ ॥
ਸਬਦ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਮਿਲਿਆ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ਭਾਉ ॥
ਆਪੇ ਹੀਰਾ ਰਤਨੁ ਆਪੇ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਬਦੁ ਰਤਨੁ ਹੈ ਹੀਰਾ ਜਿਤੁ ਜੜਾਉ ॥੨੫॥

Gur kā sabaḏ raṯann hai hīre jiṯ jaṛā▫o. ||
Sabaḏ raṯan jiṯ man lāgā ehu ho▫ā samā▫o. ||
Sabaḏ seṯī man mili▫ā sacẖai lā▫i▫ā bẖā▫o. ||
Āpe hīrā raṯan āpe jis no ḏe▫e bujẖā▫e. ||
Kahai Nānak sabaḏ raṯan hai hīrā jiṯ jaṛā▫o. ||25||




ਸਿਵ ਸਕਤਿ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਕੈ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਾਏ ॥
ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਾਏ ਆਪਿ ਵੇਖੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥
ਤੋੜੇ ਬੰਧਨ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤੁ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਵੈ ਏਕਸ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਆਪਿ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਾਏ ॥੨੬॥

Siv sakaṯ āp upā▫e kai karṯā āpe hukam varṯā▫e. ||
Hukam varṯā▫e āp vekẖai gurmukẖ kisai bujẖā▫e. ||
Ŧoṛe banḏẖan hovai mukaṯ sabaḏ man vasā▫e. ||
Gurmukẖ jis no āp kare so hovai ekas si▫o liv lā▫e. ||
Kahai Nānak āp karṯā āpe hukam bujẖā▫e. ||26||




ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੁੰਨ ਪਾਪ ਬੀਚਾਰਦੇ ਤਤੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥
ਤਤੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ਗੁਰੂ ਬਾਝਹੁ ਤਤੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥
ਤਿਹੀ ਗੁਣੀ ਸੰਸਾਰੁ ਭ੍ਰਮਿ ਸੁਤਾ ਸੁਤਿਆ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੇ ਜਨ ਜਾਗੇ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੋ ਤਤੁ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥੨੭॥

Simriṯ sāsṯar punn pāp bīcẖārḏe ṯaṯai sār na jāṇī. ||
Ŧaṯai sār na jāṇī gurū bājẖahu ṯaṯai sār na jāṇī. ||
Ŧihī guṇī sansār bẖaram suṯā suṯi▫ā raiṇ vihāṇī. ||
Gur kirpā ṯe se jan jāge jinā har man vasi▫ā bolėh amriṯ baṇī. ||
Kahai Nānak so ṯaṯ pā▫e jis no an▫ḏin har liv lāgai jāgaṯ raiṇ vihāṇī. ||27||




ਮਾਤਾ ਕੇ ਉਦਰ ਮਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਕਰੇ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥
ਮਨਹੁ ਕਿਉ ਵਿਸਾਰੀਐ ਏਵਡੁ ਦਾਤਾ ਜਿ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਆਹਾਰੁ ਪਹੁਚਾਵਏ ॥
ਓਸ ਨੋ ਕਿਹੁ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੀ ਜਿਸ ਨਉ ਆਪਣੀ ਲਿਵ ਲਾਵਏ ॥
ਆਪਣੀ ਲਿਵ ਆਪੇ ਲਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੀਐ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਵਡੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥੨੮॥

Māṯā ke uḏar mėh parṯipāl kare so ki▫o manhu visārī▫ai. ||
Manhu ki▫o visārī▫ai evad ḏāṯā jė agan mėh āhār pahucẖāva▫e. ||
Os no kihu pohi na sakī jis na▫o āpṇī liv lāv▫e. ||
Āpṇī liv āpe lā▫e gurmukẖ saḏā samālī▫ai. ||
Kahai Nānak evad ḏāṯā so ki▫o manhu visārī▫ai. ||28||




ਜੈਸੀ ਅਗਨਿ ਉਦਰ ਮਹਿ ਤੈਸੀ ਬਾਹਰਿ ਮਾਇਆ ॥
ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਸਭ ਇਕੋ ਜੇਹੀ ਕਰਤੈ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਜੰਮਿਆ ਪਰਵਾਰਿ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥
ਲਿਵ ਛੁੜਕੀ ਲਗੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਇਆ ਅਮਰੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
ਏਹ ਮਾਇਆ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਵਿਸਰੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨਾ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਤਿਨੀ ਵਿਚੇ ਮਾਇਆ ਪਾਇਆ ॥੨੯॥

Jaisī agan uḏar mėh ṯaisī bāhar mā▫i▫ā. ||
Mā▫i▫ā agan sabẖ iko jehī karṯai kẖel racẖā▫i▫ā. ||
Jā ṯis bẖāṇā ṯā jammi▫ā parvār bẖalā bẖā▫i▫ā. ||
Liv cẖẖuṛkī lagī ṯarisnā mā▫i▫ā amar varṯā▫i▫ā. ||
Ėh mā▫i▫ā jiṯ har visrai moh upjai bẖā▫o ḏūjā lā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak gur parsādī jinā liv lāgī ṯinī vicẖe mā▫i▫ā pā▫i▫ā. ||29||




ਹਰਿ ਆਪਿ ਅਮੁਲਕੁ ਹੈ ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ਕਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਰਹੇ ਲੋਕ ਵਿਲਲਾਇ ॥
ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤਿਸ ਨੋ ਸਿਰੁ ਸਉਪੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥
ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਉ ਤਿਸੁ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
ਹਰਿ ਆਪਿ ਅਮੁਲਕੁ ਹੈ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਕੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੩੦॥

Har āp amulak hai mul na pā▫i▫ā jā▫e. ||
Mul na pā▫i▫ā jā▫e kisai vitahu rahe lok villā▫e. ||
Aisā saṯgur je milai ṯis no sir sa▫upī▫ai vicẖahu āp jā▫e. ||
Jis ḏā jī▫o ṯis mil rahai har vasai man ā▫e. ||
Har āp amulak hai bẖāg ṯinā ke nānkā jin har palai pā▫e. ||30||




ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥
ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਰਾਸਿ ਜਾਣੀ ॥
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਜਪਿਹੁ ਜੀਅਹੁ ਲਾਹਾ ਖਟਿਹੁ ਦਿਹਾੜੀ ॥
ਏਹੁ ਧਨੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਆਪੇ ਭਾਣਾ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਹੋਆ ਵਣਜਾਰਾ ॥੩੧॥

Har rās merī man vaṇjārā. ||
Har rās merī man vaṇjārā saṯgur ṯe rās jāṇī. ||
Har har niṯ japihu jī▫ahu lāhā kẖatihu ḏihāṛī. ||
Ėhu ḏẖan ṯinā mili▫ā jin har āpe bẖāṇā. ||
Kahai Nānak har rās merī man ho▫ā vaṇjārā. ||31||




ਏ ਰਸਨਾ ਤੂ ਅਨ ਰਸਿ ਰਾਚਿ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥
ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ਹੋਰਤੁ ਕਿਤੈ ਜਿਚਰੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇ ਪਲੈ ਪੀਐ ਹਰਿ ਰਸੁ ਬਹੁੜਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥
ਏਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹੋਰਿ ਅਨ ਰਸ ਸਭਿ ਵੀਸਰੇ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩੨॥

Ėae rasnā ṯū an ras rācẖ rahī ṯerī pi▫ās na jā▫e. ||
Pi▫ās na jā▫e horaṯ kiṯai jicẖar har ras palai na pā▫e. ||
Har ras pā▫e palai pī▫ai har ras bahuṛ na ṯarisnā lāgai ā▫e. ||
Ėhu har ras karmī pā▫ī▫ai saṯgur milai jis ā▫e. ||
Kahai Nānak hor an ras sabẖ vīsre jā har vasai man ā▫e. ||32||




ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
ਹਰਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਤਾ ਆਪੇ ਪਿਤਾ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਉਪਾਇ ਜਗਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਤਾ ਚਲਤੁ ਹੋਆ ਚਲਤੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਿਆ ਜੋਤਿ ਰਾਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥੩੩॥

Ėae sarīrā meri▫ā har ṯum mėh joṯ rakẖī ṯā ṯū jag mėh ā▫i▫ā. ||
Har joṯ rakẖī ṯuḏẖ vicẖ ṯā ṯū jag mėh ā▫i▫ā. ||
Har āpe māṯā āpe piṯā jin jī▫o upā▫e jagaṯ ḏikẖā▫i▫ā. ||
Gur parsādī bujẖi▫ā ṯā cẖalaṯ ho▫ā cẖalaṯ naḏrī ā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak sarisat kā mūl racẖi▫ā joṯ rākẖī ṯā ṯū jag mėh ā▫i▫ā. ||33||




ਮਨਿ ਚਾਉ ਭਇਆ ਪ੍ਰਭ ਆਗਮੁ ਸੁਣਿਆ ॥
ਹਰਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਉ ਸਖੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਮੰਦਰੁ ਬਣਿਆ ॥
ਹਰਿ ਗਾਉ ਮੰਗਲੁ ਨਿਤ ਸਖੀਏ ਸੋਗੁ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪਏ ॥
ਗੁਰ ਚਰਨ ਲਾਗੇ ਦਿਨ ਸਭਾਗੇ ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਪਏ ॥
ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਾਣੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਗੋ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਜੋਗੋ ॥੩੪॥

Man cẖā▫o bẖa▫i▫ā parabẖ āgam suṇi▫ā. ||
Har mangal gā▫o sakẖī garihu manḏar baṇi▫ā. ||
Har gā▫o mangal niṯ sakẖī▫e sog ḏūkẖ na vi▫āpa▫e. ||
Gur cẖaran lāge ḏin sabẖāge āpṇā pir jāp▫e. ||
Anhaṯ baṇī gur sabaḏ jāṇī har nām har ras bẖogo. ||
Kahai Nānak parabẖ āp mili▫ā karaṇ kāraṇ jogo. ||34||




ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇ ਕੈ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥
ਕਿ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ਤੁਧੁ ਸਰੀਰਾ ਜਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਰਚਨੁ ਰਚਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਿਆ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਆ ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੩੫॥

Ėae sarīrā meri▫ā is jag mėh ā▫e kai ki▫ā ṯuḏẖ karam kamā▫i▫ā. ||
Kė karam kamā▫i▫ā ṯuḏẖ sarīrā jā ṯū jag mėh ā▫i▫ā. ||
Jin har ṯerā racẖan racẖi▫ā so har man na vasā▫i▫ā. ||
Gur parsādī har man vasi▫ā pūrab likẖi▫ā pā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak ehu sarīr parvāṇ ho▫ā jin saṯgur si▫o cẖiṯ lā▫i▫ā. ||35||




ਏ ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਮੇਰਿਹੋ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਧਰੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੇਖਹੁ ਕੋਈ ॥
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੇਖਹੁ ਕੋਈ ਨਦਰੀ ਹਰਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥
ਏਹੁ ਵਿਸੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੁਮ ਦੇਖਦੇ ਏਹੁ ਹਰਿ ਕਾ ਰੂਪੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰੂਪੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਜਾ ਵੇਖਾ ਹਰਿ ਇਕੁ ਹੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹਿ ਨੇਤ੍ਰ ਅੰਧ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਦਿਬ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਹੋਈ ॥੩੬॥

Ėae neṯarahu meriho har ṯum mėh joṯ ḏẖarī har bin avar na ḏekẖhu ko▫ī. ||
Har bin avar na ḏekẖhu ko▫ī naḏrī har nihāli▫ā. ||
Ėhu vis sansār ṯum ḏekẖ▫ḏe ehu har kā rūp hai har rūp naḏrī ā▫i▫ā. ||
Gur parsādī bujẖi▫ā jā vekẖā har ik hai har bin avar na ko▫ī. ||
Kahai Nānak ehi neṯar anḏẖ se saṯgur mili▫ai ḏib ḏarisat ho▫ī. ||36||




ਏ ਸ੍ਰਵਣਹੁ ਮੇਰਿਹੋ ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ॥
ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ਸਰੀਰਿ ਲਾਏ ਸੁਣਹੁ ਸਤਿ ਬਾਣੀ ॥
ਜਿਤੁ ਸੁਣੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਸਿ ਸਮਾਣੀ ॥
ਸਚੁ ਅਲਖ ਵਿਡਾਣੀ ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਏ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਣਹੁ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵਹੁ ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ॥੩੭॥

Ėae sarvaṇhu meriho sācẖai sunṇai no paṯẖā▫e. ||
Sācẖai sunṇai no paṯẖā▫e sarīr lā▫e suṇhu saṯ baṇī. ||
Jiṯ suṇī man ṯan hari▫ā ho▫ā rasnā ras samāṇī. ||
Sacẖ alakẖ vidāṇī ṯā kī gaṯ kahī na jā▫e. ||
Kahai Nānak amriṯ nām suṇhu paviṯar hovhu sācẖai sunṇai no paṯẖā▫e. ||37||




ਹਰਿ ਜੀਉ ਗੁਫਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਵਾਜਾ ਪਵਣੁ ਵਜਾਇਆ ॥
ਵਜਾਇਆ ਵਾਜਾ ਪਉਣ ਨਉ ਦੁਆਰੇ ਪਰਗਟੁ ਕੀਏ ਦਸਵਾ ਗੁਪਤੁ ਰਖਾਇਆ ॥
ਗੁਰਦੁਆਰੈ ਲਾਇ ਭਾਵਨੀ ਇਕਨਾ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
ਤਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਨਾਉ ਨਵ ਨਿਧਿ ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਪਾਇਆ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਪਿਆਰੈ ਜੀਉ ਗੁਫਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਵਾਜਾ ਪਵਣੁ ਵਜਾਇਆ ॥੩੮॥

Har jī▫o gufā anḏar rakẖ kai vājā pavaṇ vajā▫i▫ā. ||
Vajā▫i▫ā vājā pa▫uṇ na▫o ḏu▫āre pargat kī▫e ḏasvā gupaṯ rakẖā▫i▫ā. ||
Gurḏu▫ārai lā▫e bẖāvnī iknā ḏasvā ḏu▫ār ḏikẖā▫i▫ā. ||
Ŧah anek rūp nā▫o nav niḏẖ ṯis ḏā anṯ na jā▫ī pā▫i▫ā. ||
Kahai Nānak har pi▫ārai jī▫o gufā anḏar rakẖ kai vājā pavaṇ vajā▫i▫ā. ||38||




ਏਹੁ ਸਾਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਾਚੈ ਘਰਿ ਗਾਵਹੁ ॥
ਗਾਵਹੁ ਤ ਸੋਹਿਲਾ ਘਰਿ ਸਾਚੈ ਜਿਥੈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਧਿਆਵਹੇ ॥
ਸਚੋ ਧਿਆਵਹਿ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਬੁਝਾਵਹੇ ॥
ਇਹੁ ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਜਨੁ ਪਾਵਹੇ ॥
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਚੈ ਘਰਿ ਗਾਵਹੇ ॥੩੯॥

Ėhu sācẖā sohilā sācẖai gẖar gāvhu. ||
Gāvhu ṯa sohilā gẖar sācẖai jithai saḏā sacẖ ḏẖi▫āvhe. ||
Sacẖo ḏẖi▫āvahi jā ṯuḏẖ bẖāvėh gurmukẖ jinā bujẖāvhe. ||
Ėihu sacẖ sabẖnā kā kẖasam hai jis bakẖse so jan pāvhe. ||
Kahai Nānak sacẖ sohilā sacẖai gẖar gāvhe. ||39||




ਅਨਦੁ ਸੁਣਹੁ ਵਡਭਾਗੀਹੋ ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਉਤਰੇ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥
ਦੂਖ ਰੋਗ ਸੰਤਾਪ ਉਤਰੇ ਸੁਣੀ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥
ਸੰਤ ਸਾਜਨ ਭਏ ਸਰਸੇ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥
ਸੁਣਤੇ ਪੁਨੀਤ ਕਹਤੇ ਪਵਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥
ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗੇ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੪੦॥੧॥
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ॥ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ ॥

Anaḏ suṇhu vadbẖāgīho sagal manorath pūre. ||
Pārbarahm parabẖ pā▫i▫ā uṯre sagal visūre. ||
Ḏūkẖ rog sanṯāp uṯre suṇī sacẖī baṇī. ||
Sanṯ sājan bẖa▫e sarse pūre gur ṯe jāṇī. ||
Suṇṯe punīṯ kahṯe paviṯ saṯgur rahi▫ā bẖarpūre. ||
Binvanṯ Nānak gur cẖaraṇ lāge vāje anhaḏ ṯūre. ||40||1||
Waheguru Ji Ka Khalsa || Waheguru Ji Ki Fateh ||











Guide To Discover Sikhism |   Guide To Becoming A Pure Sikh